NIE DO WIARY, JAK SZYBKO PŁYNIE CZAS. WCZORAJ MALI, DZIŚ DOROSŁY ŚWIAT…

  • Drukuj

W piątkowe popołudnie 14 czerwca odbył się w naszej szkole wieczorek pożegnalny klasy 8. Punktualnie o godzinie 15.00 na sali gimnastycznej zebrali się elegancko ubrani uczniowie, rodzice, grono pedagogiczne na czele z dyrektorem Panem Piotrem Janiukiem oraz zaproszeni goście - Pani Joanna Jabłońska - Wójt Gminy Leśniowice i Pani Beata Kapeluszna - Prezes Leśniowskiego Stowarzyszenia Oświatowo- Samorządowego.

 Wieczorek pożegnalny zainaugurowała Paulina recytując wiersz:

Pierwszego września przed ośmiu laty,

kiedy jesienne kwitły jeszcze kwiaty,

mama za rękę mnie prowadziła,

abym tej szkoły próg przekroczyła.

 

Następnie zebranych na sali gości mieli zaszczyt powitać Patrycja i Michał, którzy zaprosili wszystkich na część artystyczną, podczas której nie brakowało wspomnień, żartów, uśmiechów, ale też i łez wzruszenia. Na koniec przedstawienia na tle czarującej melodii Hallelujah popłynęły słowa podziękowań i szczere życzenia dla kochanych nauczycieli, którzy poświęcali swój czas, dzieli się swoją wiedzą i uczyli, jak być dobrymi ludźmi. Słowa podzięki skierowano także do pracowników szkoły. Ogromną niespodziankę młodzież zrobiła swojej wychowawczyni, dla której ułożyli piosenkę i napisali  rzewne podziękowania. Nie zabrakło też podziękowań dla rodziców, bo ten wieczór był wyjątkowy dzięki nim.

By tradycji stało się zadość, uczniowie klasy VIII zatańczyli wspólnego poloneza.  W rytm melodii Wojciecha Kilara ruszył elegancki korowód. Uczniowie dostojnym krokiem podążali po parkiecie. Dziewczęta prezentowały się pięknie - szykowne kreacje, na nadgarstkach kwiaty! Panowie towarzyszyli im w garniturach i czerwonych muchach. Całość wyglądała wspaniale! Taniec został przygotowany pod kierunkiem Pani Agnieszki Szpejdy.

Po gromkich oklaskach przyszedł czas na pożegnanie słowami wiersza:

Do zobaczenia w dorosłym życiu,

Na innej drodze, na innym szlaku,

Z bagażem wspomnień na dnie, w ukryciu,

Wśród masy pytań w pełnym plecaku.

Przyszłość jak wielki znak zapytania

Pełna rozterek i niepokoju.

Bez odpowiedzi na takie pytania

W codziennej pracy, w chwilach spokoju.

Stoimy w progu tej naszej drogi

Tacy malutcy, tacy nieśmiali

Z cichą nadzieją, by los nie był srogi,

Byśmy do celu dotarli cali,

Otwarci, prawi, pełni miłości.

Idźmy odważnie przez nasze życie,

By w końcu drogi bez wątpliwości

W lustro popatrzeć na swe odbicie.

 

Bardzo serdecznie dziękujemy Rodzicom, którzy dołożyli wszelkich starań, organizując wieczorek oraz byli zaangażowani w jego przebieg, chcąc, aby uroczystość wypadła jak najlepiej. Dziękujemy również przybyłym na przyjęcie gościom.

Część artystyczną przygotowała Pani Edyta Tarajko.